Autobusy zasilane prądem z akumulatorów zdobywają aprobatę w licznych miastach, gdzie samorządy dążą do ulepszenia standardu powietrza. Pojazdy te nie emitują gazów wydechowych w lokalizacji eksploatacji, dzięki czemu ulice stają się mniej hałaśliwe, a piesi odczuwają zredukowany niedogodność związany z wrzawą silników dieslowskich. Kierowcy chwalą płynność jazdy i brak wibracji, które współistnieją tradycyjnym mechanizmom.
Zasilanie akumulatorów odbywa się przeważnie w porze nocnej, gdy popyt na energię w sieci elektroenergetycznym jest niższe. Wybrane zajezdnie wyposażone są w panele słoneczne, które wspomagają czynność napełniania zapasu energii. Inne koncepcje zakładają zasilanie szybkie na stacjach końcowych, gdzie autobus uzupełnia energię w okresie niewielkiego przerwy między kursami.
Cena użytkowania elektrycznego autobusu bywa niższy niż dieslowskiego odpowiednika, ponieważ motor na prąd ma mniej części mobilnych, które ulegają zużyciu. Serwisowanie wspomnianego pojazdu sprowadza się nierzadko do przeglądu systemu hamulcowego, zawieszenia oraz samego mechanizmu. Kierowcy przechodzą kursy z dziedziny oszczędnej jazdy, aby jak najpełniej wykorzystać zasięg akumulatorów.
Mimo korzyści, implementacja taboru bateryjnej wymaga nakładów w zaplecze ładowania oraz modernizację baz. Aglomeracje stopniowo zastępują starsze bryki na nowsze modele, testując różne rozwiązania przechowywania mocy. Elektryfikacja transportu publicznej wpisuje się w szerszą koncepcję zrównoważonego rozwoju obszaru aglomeracyjnej, w której cisza, niezanieczyszczone powietrze i komfort pasażerów kroczą w duecie.